Ustalam.
Esencją srebro i stal.
Fundamentem skała i Arcyksiążę Kontraktów.
Wznieś mur, który runie pod naporem wiatru.
Zamknij bramy czterech stron świata.
Zstąp ze swego tronu
i podążaj ku rozdrożu prowadzącym do królestwa.
Wypełnij, wypełnij, wypełnij, wypełnij, wypełnij!
Powtórz pięć razy.
Gdy każdy się wypełni, zniszcz.
Bacz na me słowa.
Moja wola daje tobie ciało,
a twój miecz wykuwa me przeznaczenie.
Jeśli stawisz się na wezwanie Graala i będziesz posłuszny mej woli, odpowiedz!
Naprawdę musimy się aż tak bardzo spinać
ze względu na tę całą Wojnę Świętego Graala?
Pytasz poważnie?
Faldeusie?
Nie, ja...
Przepraszam, profesorze Langalu.
Ile ci wiadomo na temat Wojny Świętego Graala?
Zapoznałem się ze wszystkimi dokumentami, które mi przekazano.
Więc z pewnością rozumiesz.
Jeśli istnieje choćby nikła szansa, że objawi się coś noszącego miano Świętego Graala,
musimy mieć w tym swój udział.
Ponieważ dla magów to najbardziej upragnione życzenie
oraz krok do osiągnięcia dalszych celów.
Ale naprawdę odbędzie się tutaj?
Wojna Świętego Graala to system stworzony w Japonii
przez rodziny Einzbernów, Makirich i Tosaków, prawda?
Póki co badamy pojawiające się znaki.
Lord El-Melloi z Wieży Zegarowej wykrył anomalię w liniach geomantycznych.
Jesteśmy tu, by przyjrzeć się temu bliżej.
Dobrze.
Osobiście mam nadzieję, że skończy się na pogłoskach.
Trochę się to kłóci z pana wcześniejszymi słowami.
O tym, że Święty Graal jest naszym najbardziej upragnionym życzeniem.
Tak, masz rację.
Wszyscy magowie biorący udział w wojnie rzucają na szalę honor swych klanów
i korzystają z katalizatorów służących do przyzwania Dusz Bohaterów.
Poprzysięgają zwycięstwo w imię odziedziczonych magicznych pieczęci.
W takim razie co, gdyby Dusze Bohaterów...
Co, gdyby potwierdzono przywołanie Sługi?
Sług nie da się przywołać bez podwalin położonych przez Świętego Graala.
W końcu
to prawdziwi herosi, którzy zapisali się na kartach ludzkiej historii.
Udało się!
Odpowiadaj.
Tyś jest zuchwałym magiem, który pragnie pławić się w majestacie króla?
Zaiste. Jestem twym Mistrzem!
Cóż to?
Czyżbyś był błaznem?
W takim razie zabaw mnie jakimś bardziej przekonującym krzykiem.
Co do...
Z całym szacunkiem
ta uniżona służka prosi o pozwolenie, by móc stanąć przed obliczem Jego Królewskiej Mości.
Zezwalam.
Przyznaję ci zaszczyt audiencji.
Jestem niezmiernie wdzięczna.
Coś ty za jedna?
Jak się przedostałaś przez moją barierę...
Godne pochwały, że nie przyszło ci do głowy przelewać krwi tego kundla w mojej obecności.
Dosięgnął mnie jednak odór palonego mięsa.
Jeśli masz coś na swą obronę, wysłucham cię.
Uznałam, że człowiek ten nie jest godzien twego osądu,
więc postanowiłam sama wymierzyć mu karę za wykradnięcie klucza do skarbca.
Tego klucza?
Bzdura.
Owszem, kazałem go stworzyć, jednak wkrótce potem wyrzuciłem, bo nie był mi do niczego potrzebny.
Jak Wasza Królewska Mość uważa za stosowne.
Proszę opuścić to miejsce.
Dzięki temu obejdzie się bez zbędnego rozlewu krwi.
Pochłoń ich wszystkich, baelwielm!
Chyba żartujesz!
Niezmiernie mi przykro, że musiałeś być świadkiem tej godnej pożałowania sceny.
Korzystasz z linii geomantycznych tych ziem.
Czyżby twój rodzaj sprawował nad nimi władzę pod moją nieobecność?
Skądże znowu. My nie władamy, a jedynie koegzystujemy.
Jak zapewne Wasza Wysokość się domyśla,
poza granicami Snowfield mój lud nie różni się niczym od zwykłych śmiertelników.
Kundle zawsze pozostaną kundlami.
Magia czy też jej brak nie ma na to wpływu.
Zapytam więc ponownie.
Tyś jest zuchwałym magiem,
który pragnie pławić się w majestacie króla?
I dlatego naprawdę chcę wziąć udział, psorze!
W Wojnie Świętego Graala, która ma się odbyć w Stanach!
Shit.
Wiesz co?
Gdybym miał cię opisać jednym słowem, byłby nim „palant”.
Niemożliwe!
Proszę mnie opisać przynajmniej w dwóch słowach!
W takim razie „głupi palant”.
Błagam, psorze!
Nie, najwspanialszy instruktorze w całej Wieży Zegarowej!
Great Big Ben London Star!
Wypchaj się tą niedorzeczną ksywką!
Nie dość, że głupi palant, to jeszcze bezczelny!
W ogóle jak się o tym dowiedziałeś?
Nie nazwałbym tych informacji ściśle tajnymi,
ale na pewno nie powinien ich znać byle żółtodziób, co...
Nie, czekaj.
Nic nie mów.
Miał psor wczoraj spotkanie z szychami w podziemnej auli.
Ciekawe, czy już badają temat.
Pan Langal to ten słynny lalkarz...
Prosiłem, żebyś nic nie mówił!
To była ściśle tajna odprawa!
Otoczona kilkoma różnymi barierami!
Czułem się trochę głupio,
ale zżerała mnie ciekawość!
Czasami nie wiem, co z tobą począć.
Będę udawał, że tego nie słyszałem.
Nie komplikuj więcej mojego życia.
Spokojna głowa!
Przysięgam, że nie wejdę psorowi w paradę!
Ale do przywołania bohatera potrzebny jest przedmiot, prawda?
Jak mógłbym taki zdobyć?
Gdybym miał portret Napoleona, stawiłby się na moje wezwanie?
Na miejscu Napoleona
prędzej bym cię zastrzelił, niż zawarł z tobą kontrakt.
Siedem przywołanych Dusz Bohaterów zmaterializuje się pod postacią Sług.
Przywołujący magowie zostaną Mistrzami, a Słudzy będą walczyć na śmierć i życie,
by zdobyć Świętego Graala.
Na tym polega Wojna Świętego Graala.
Dusze Sług poległych w boju
przelewane są do naczynia mającego stać się Graalem,
a gdy wypełni się ono do końca, spełniacz życzeń jest kompletny.
Zgadza się?
O ile wierzyć słowom Lorda, który doświadczył tego na własnej skórze.
Może być też tak, że za sznurki pociąga tu grupa magów,
która dzięki swoim rozmiarom przejęła kontrolę nad całym Snowfield.
Niemożliwe!
To tylko przypuszczenia.
Słyszałem, że trzy wcześniej wspomniane rody były zdolne do wszystkiego, byleby zdobyć Graala
i dotrzeć do Źródła.
Do ostatecznego celu wszystkich magów?
W razie gdyby Święty Graal jakimś cudem się tu zmaterializował,
mielibyśmy do czynienia z niewyobrażalnym bałaganem.
Już przez sam fakt,
że kraj z tak krótką historią próbuje zepchnąć Wieżę Zegarową na boczny tor, by go posiąść.
Flat...
W jakim celu pragniesz zdobyć Graala?
Jakoś nie sądzę, by zależało ci na znalezieniu drogi do Źródła Magii.
Chcę go zobaczyć!
Co?
Święty Graal brzmi jak coś super-hiper czadowego!
Jeśli naprawdę istnieje, chyba każdy chciałby się przekonać, jak wygląda!
Pojmujesz w ogóle, do czego sprowadza się konflikt między dwoma magami?
Może cię spotkać coś gorszego niż śmierć,
a potem możesz zostać brutalnie zamordowany, nie zdoławszy nic osiągnąć.
Ale wszyscy i tak go szukają pomimo ryzyka, prawda?
Tym bardziej chcę go zobaczyć!
Zatem jesteś gotowy, by w tym celu odebrać życie swojemu przeciwnikowi?
A nie dałoby się tego rozstrzygnąć bez zabijania? Na przykład grając w szachy!
Znakomity pomysł!
Jeśli wrogi mag okaże się mistrzem świata w szachach, być może przystanie na twoją propozycję.
Niezły dylemat.
Bardzo chciałbym spotkać wszystkich herosów.
I się z nimi zaprzyjaźnić!
Gdybym...
Gdybym zaprzyjaźnił się z całą siódemką,
mógłbym nawet zawojować świat!
Psorze?
O jeny...
Psor strasznie się wściekł.
O, świetnie się składa!
Przyszła paczka dla twojego profesora.
Mógłbyś mu ją przekazać?
Okej.
To jest...
Chwileczkę!
Psorze!
Ta paczka... Ja...
Dla mnie...
A, to?
Chcesz go?
W takim razie możesz sobie wziąć.
Mnie nie będzie potrzebny.
Bardzo dziękuję!
Jeszcze raz...
Naprawdę bardzo psorowi dziękuję!
Tak się cieszę, że jestem pańskim uczniem, psorze!
Strasznie łatwo się rozprasza.
No ale...
jeśli dzięki temu zapomni o wojnie, nie mam nic przeciwko.
Że też wpadł na pomysł, by zjednać sobie inne Sługi i razem z nimi podbić świat...
Zastanawia mnie, jakie Sługi zostaną przywołane
w mieście, które tak bardzo różni się od miejsca pierwotnego rytuału.
Prawda. Ciężko cokolwiek przewidzieć.
Nie licząc Zabójcy, tożsamość pozostałej piątki będzie zależeć od przywołujących.
Hej, poza Zabójcą powinna być ich szóstka!
Przecież Sług jest w sumie siedem!
Myśl trochę!
Nie.
Jest ich szóstka.
Panie Langalu.
Co?
Według zasad wojny, która odbyła się w Japonii, klas rzeczywiście było siedem.
Jednak w tym mieście jest ich sześć.
Klasa Szermierza, która ponoć góruje nad pozostałymi,
nie istnieje w tej Fałszywej Wojnie Świętego Graala.
System stworzony przez te trzy rody jest genialny!
Chciałem go odtworzyć co do joty,
ale trzecia wojna, która służyła mi za materiał źródłowy, była usiana problemami.
Znalazłem się w kropce.
Ty draniu...
Nie jesteś Faldeusem?
Ależ jestem.
Choć nigdy nie wyjawiłem panu na swój temat żadnej prawdy poza imieniem.
Aż do tej chwili wiele się od pana nauczyłem.
Z tego względu wypada, bym wpierw podziękował.
Powiedział pan, że ten kraj wciąż jest młody.
Tym bardziej warto, byś zapamiętał tę lekcję, starcze.
Że co?
Młodych nacji nie należy lekceważyć.
A ty nie lekceważ mnie, szczeniaku!
Nie śmiałbym.
I dlatego rzucę przeciw panu wszystkie swoje siły!
Zwykła sztuczka...
Żadna magia.
Nie nazwałbym nas grupą magów.
Jesteśmy urzędnikami państwowymi potrafiącymi korzystać z magii.
Służącymi państwu, które pan nazywa młodym.
Nie mów mi, że Stany Zjednoczone...
Dziękuję za komiczny taniec.
Odmłodniał pan tak ze trzydzieści lat,
panie Langalu.
Dziwne.
Lordzie Jesterze?
Słyszałem, że wszystkie Dusze Bohaterów o klasie Zabójcy noszą białe maski w kształcie czaszki.
Rzeknij.
Tyś jest magiem, który mnie przywołał, by zdobyć Świętego Graala?
Tak, zgadza się!
Zatop się w agonii...
Jestem twoim...
Zabaniya.
Nasz bóg
nie posiada kielicha.
Zabaniya!
Heretycy zwani magami zostaną...
wyeliminowani.
Teren czysty.
Dobra robota.
Nie wiecie za wiele o magach, więc coś wam szybko wyjaśnię.
Oczywiście krwawią i giną jak każdy człowiek...
Przeważnie nie są też odporni na fizyczne ataki.
Nawet najpotężniejszy mag nie ma szans w bezpośrednim starciu z pociskiem przeciwpancernym.
Wyjątkiem jest ktoś taki jak on, kogo nie było tu od samego początku.
Co...
Sztuczne ciało. A raczej marionetka.
Pan Langal to przezorny szpieg.
Pewnie siedzi teraz w swoim warsztacie i przeżywa atak paniki.
Czy to nie oznacza, że słyszał wcześniejszą rozmowę?
Żaden problem. Wszystko zgodnie z planem.
Wygłosiłem mu na odchodne to niedorzeczne przemówienie,
bo chciałem, by przekazał je Stowarzyszeniu.
W ten sposób dajemy magom znać o naszym istnieniu
i udzielamy im ostrzeżenia,
że Fałszywa Wojna Świętego Graala właśnie się rozpoczyna.
Nie pragniemy Świętego Graala.
Chcemy tylko przegnać magów,
którzy wybrali Snowfield na arenę fałszywej wojny i je zbezcześcili.
To nasze jedyne życzenie.
Było ci Tiné?
Błahostka.
Wszystkie ziemie są częścią mojego ogrodu, nieważne, kto po nich stąpa.
Normalnie nie zawracałbym sobie tym głowy,
ale sprawy mają się inaczej, kiedy ktoś wyciąga łapska po moje skarby.
Nasze plemię koegzystowało z tymi ziemiami przez ostatnie tysiąc lat.
Ale odkąd część rządu zbratała się z niejakimi magami,
przejęli je w zaledwie siedemdziesiąt.
To członkowie miejskiej organizacji założonej, by stawić im opór.
Poszłam w ślady ojca
i zostałam naszą reprezentantką w tej wojnie.
Widzę, że w swym pragnieniu, bym użyczył ci mej siły,
wyruszyłaś w bój z odrobiną przekonania.
Jednak to zwykła imitacja.
Prócz mnie zebrała się tu tylko nic niewarta hołota.
Póki nie pojawi się przeciwnik godny mej niepodzielnej uwagi,
będę przebywał pod inną postacią.
No dobrze, lada chwila Faldeus powinien nagłośnić sprawę.
Wkrótce Święty Graal przyzna sześciu magom Zaklęcia Rozkazu.
A wtedy z pewnością pojawią się również na mojej ręce.
Oczywiście.
W końcu przygotowaliśmy relikt, który sam w sobie jest Szlachetnym Widmem.
Tak.
Powiedzieli też, że funkcje rozrodcze Tsubaki nie są zagrożone.
Poszczęściło się nam.
Wciąż nie mogę w to uwierzyć.
Że też Faldeus okazał się szpiegiem.
Ale taka jest prawda. I z pewnością nie odgrywa podwójnego agenta.
Profesorze, może zrobiłby pan coś z tą marionetką?
Wszyscy się na pana patrzą.
Mnie też jest wstyd, że muszę się poruszać w na szybko skleconym naczyniu.
Niestety Faldeus mógł coś umieścić w pozostałych!
Nie czas martwić się o wygląd!
Panie Langalu, czemu zawdzięczam tę wizytę?
Nawet w takiej chwili udzielasz wykładów, jakby nigdy nic?
Niczego się nie lękasz, Lordzie.
Nie jestem w stanie zbyt wiele zdziałać w obecnej sytuacji.
Tylko moja zwyczajowa rutyna sprawia, że nie odchodzę od zmysłów.
Zbędna skromność.
Z pewnością masz ochotę ruszyć na miejsce jako pierwszy.
Przy moim braku doświadczenia mogę tylko uważnie obserwować rozwój wypadków.
Zależy mi na opinii tak przezornego człowieka jak ty.
Co do ich celów.
Pomówmy gdzie indziej.
Ależ Lordzie...
Mówisz, że uważnie obserwujesz rozwój wypadków, jednak chytry z ciebie lis.
O czym pan mówi?
Nie udawaj, że nie wiesz.
Jeden z twoich uczniów jest już na miejscu, czyż nie?
Mój uczeń?
Tak.
Członek Stowarzyszenia, który wczoraj wylądował, mówił, że widział w mieście twojego ucznia.
Lordzie?
Wybrany numer jest tymczasowo niedostępny
lub poza zasięgiem...
Tak, tu...
To ja! Chcę, żebyś szybko coś dla mnie sprawdziła!
Dokumenty dotyczące wylotu ucznia za granicę!
Mogłabyś się upewnić, czy Flat Escardos opuścił granice tego kraju?
Flat Escardos wsiadł do samolotu lecącego do Stanów Zjednoczonych trzy dni temu.
Jako powód wyprawy podał zwiedzanie i...
„Dziękuję, psorze! Hurra dla Gwiazdy Londynu”.
Ciekawe, o co mu chodziło.
Nieważne, tyle wystarczy.
Dzięki za pomoc.
Shit!
Muszę podziękować psorowi po powrocie!
Mimo tego, co mówił,
specjalnie dla mnie załatwił taki czadowy relikt!
Czyli twój uczeń wyruszył do Stanów na własną rękę?
Błędnie myśląc, że zabawka, którą wygrałeś na loterii,
jest reliktem należącym do bohatera?
Na to wygląda.
Ale gdzie dowiedział się o Snowfield?
Podsłuchiwał podczas naszej ostatniej ściśle tajnej odprawy.
Chyba żartujesz.
Przecież całe spotkanie było otoczone wieloma ochronnymi barierami.
Musiałby być magiem w stopniu Dumy, żeby...
Tak. Cały problem polega na tym, że mag o imieniu Flat Escardos
z łatwością jest w stanie się przedrzeć przez tego typu bariery.
Ciekawe, czy znikną, jak ich użyję.
Nie wykorzystują mojej magicznej energii.
Są połączone bezpośrednio z moimi obwodami?
Trzy przewody, każdy niezależny...
Łapię, czyli znikną.
Dobra! Postaram się z nich nie korzystać!
Rzeknij.
Tyś jest Mistrzem, który mnie przywołał?
Tak?
Mogę uznać tę odpowiedź za twierdzącą?
W takim wypadku
kontrakt został zawarty.
Obaj poszukujemy Graala, więc liczę, że nasza współpraca będzie układać się pomyślnie.
Cóż...
Nie do wiary.
Przywołałeś mnie w miejscu publicznym i to bez ołtarza?
Nie, chwila...
Fakt, że nie ma tu ołtarza, oznacza,
że nie korzystałeś z żadnych inkantacji?
Przepraszam.
Trochę majstrowałem przy przepływie magicznej energii
i jakoś mnie z tobą połączyło.
Nie szkodzi.
To tylko dowodzi, jak utalentowanym jesteś magiem.
No więc...
Mógłbyś mi powiedzieć, jak się nazywasz?
Ej, ty!
Nareszcie się pokazałeś!
O czym ty gadasz?
Nie, ja tylko... To nie tak!
Zaskoczony?
Czekaj...
Chciałem, żebyś poznał moje cechy szczególne, zanim się przedstawię.
Przejdźmy więc do rzeczy...
Moje prawdziwe imię to...
Szczerze mówiąc, sam nie wiem.
No weź!
To, jak się nazywam, wiedzą jedynie moje prawdziwe, nielegendarne ja
oraz ci, którzy położyli kres moim zbrodniom.
Jednak mam powszechnie znany przydomek.
Pseudonim, którym ponoć podpisywałem listy.
Brzmi on...
Kuba Rozpruwacz.
Czyli dlatego, że nie posiadasz tożsamości,
potrafisz przybrać dowolną postać?
Do której klasy należysz?
Zabójca?
Wybacz.
Jestem Berserkerem.
W legendach przedstawia się mnie jako symbol szaleństwa.
To jedyna klasa, która pasuje do tego opisu.
Czyli tak w skrócie minus razy minus daje plus!
No więc...
O co chcesz poprosić, jak już znajdziesz Graala?
Tylko się ze mnie nie śmiej.
Kim ja właściwie jestem?
Chcę się po prostu dowiedzieć.
Kim jesteś?
Stanowię legendę rozpowszechnioną w Londynie
oraz istnienie, które zmienia swój kształt zależnie od opowieści bądź hipotezy.
I to mnie niesamowicie przeraża.
Możesz tego nie zrozumieć, ponieważ sam posiadasz ciało, imię i przeszłość, które pamiętasz.
A co, jak już się tego dowiesz?
Sługa nie zachowuje żadnych wspomnień z materializacji, kiedy wraca do Tronu, jednak pozostaje po nich ślad.
Jeśli uda mi się poznać moje prawdziwe ja,
przy kolejnym przywołaniu powinienem być w stanie zbliżyć się do swej oryginalnej postaci.
Teraz to dopiero zabrzmiałeś jak ktoś pozbawiony tożsamości.
Mówił ci już ktoś, że nie masz za grosz wyczucia?
Bez przerwy!
Wielkie dzięki!
To nie był komplement.
Nieważne, puszczę to mimo uszu.
Zapewne już nigdy nie wrócimy do tego tematu.
Ale ja lubię takich jak ty.
Tajemnicze istoty, o których nic nie wiadomo!
Co?
Brzmi jak odlot!
Cieszę się, że równy z ciebie gość!
Mistrzu...
Dzięki mojej zdolności
możemy zinfiltrować każde miejsce!
Unicestwienie pozostałych Mistrzów nie powinno stanowić problemu!
Jaki masz plan?
Póki co skorzystajmy z ładnej pogody i poopalajmy się trochę!
Tu jest cudnie!
Co...
A to ci niespodzianka!
Graal zesłał mi coś bardzo nietypowego.
Nie sądziłem, że wciąż drzemią we mnie resztki ludzkich emocji!
Taka piękna.
Śliczna? Zachwycająca? Czarująca? Idealna? Malownicza? Słodka?
Tak nie przystoi. Przecież czasu miałem pod dostatkiem.
Gdybym tylko poświęcił go na zgłębianie poezji...
Brak mi słów, by opisać jej przekonania!
Jednak żeby tak korzystać z wielu straszliwych Szlachetnych Widm z rzędu bez żadnego wahania...
Mag o przeciętnej ilości magicznej energii już dawno wyzionąłby ducha z wyczerpania.
Ten świat chyba jednak nie jest taki nudny, jak mi się zdawało.
Ta piękna Zabójczyni!
Jej wiara!
Czy mogę pozwolić, by rozpłynęła się w nicości jako bezimienna?
Nie!
Absolutnie nie dopuszczę do takiego marnotrawstwa!
Ja nadam jej imię!
Tej pięknej buzi, duszy, mocy, wierze...
Splamić, zszargać, zniesławić, ujarzmić, zniszczyć!
Nie ma na tym świecie większej rozkoszy!
Ależ to musi być ubaw!
Taka ulotna. Taka piękna.
Jestem ciekawy, jaką miną mnie uraczy, kiedy już sprawię, że przede mną uklęknie.
Zniszczę jej przekonania i wyssę z niej całą moc.
Król Bohaterów został przywołany?
Tak.
Doniesiono nam, że Tiné Chelc zdołała go okiełznać.
Co z małżeństwem Kuruoka, którym zaoferowaliśmy przymierze?
Straciliśmy z nimi kontakt mniej więcej w tym samym czasie, gdy doszło do proklamacji.
Co do pozostałych Mistrzów, potwierdziliśmy wkroczenie wielu magów na teren miasta,
lecz nie udało nam się ustalić, którzy z nich posiadają Zaklęcia Rozkazu.
Rozumiem.
Miejski monitoring jest mniej użyteczny, niż sądziłem.
Jednak w Parku Centralnym zauważyliśmy jednego z magów,
który otwarcie wpatrywał się w swoje Zaklęcia.
Po pokazie iluzji będącym sprawką jego Sługi
zaczął się opalać.
Mimo to z łatwością zgubił nadzór, który mu przydzieliliśmy,
więc musi znać się na rzeczy.
Wciąż próbujemy ustalić jego tożsamość.
W obecnej sytuacji wszyscy będą stąpać ostrożnie.
Te rządowe kundle wiedzą, jak narobić zamieszania.
Nieważne.
W każdym razie Król Bohaterów będzie dla nas największą przeszkodą.
Jeśli tylko się z nim uporamy, nic nas nie zatrzyma.
Wezwij ich.
Dziękuję, tato, mamo!
Nie ma za co, Tsubaki!
Bardzo się starałaś.
Właśnie.
Jesteś naszym najcenniejszym skarbem.
Dziękuję ci!
Ty tu przyprowadziłeś tatę i mamę, prawda?
To ja.
Siema!
Co tam u ciebie, brachu?
To ty, Zaklinaczu?
Czego chcesz?
Nie wyjeżdżaj mi z takim pytaniem!
Właśnie zobaczyłem coś ciekawego w telewizji!
To prawda, że jest w tym kraju jakaś super-ekstra dziunia, którą można przelecieć za grube miliony?
Nawet jeśli, co z tego?
Pomożesz mi ułożyć sobie z nią życie na jedną noc, brachu?
Tylko nie zrozum mnie źle!
Nie próbuję jej kupić.
Upichcę jej jakąś kolację i spróbuję uwieść jak prawdziwy casanova.
Nie przypominam sobie, bym się z tobą zbratał.
Co?
Chyba nie zapomniałeś,
że piliśmy z tego samego kielicha!
Jestem Mistrzem, a ty jako Dusza Bohatera zawarłeś ze mną kontrakt.
Ni mniej, ni więcej.
Nie kapujesz!
Moja robota polega na tworzeniu bohaterów.
Sam jestem gówno, a nie bohater.
Ale nie mam nic przeciwko, żeby być wychwalanym w ten sam sposób.
Mów mi „zdumiewający podrywacz, który uwodził kobiety z całego świata od Jedwabnego Szlaku aż po Antarktydę”!
Zmyślasz.
Wracaj w końcu do roboty.
O rany! Dalej mam się z tym babrać?
Mnie i tak zależy tylko na dobrym jedzeniu i pięknych kobietach.
Poza tym chcę zobaczyć, jaki dramat zgotują nam uczestnicy tej wojny
i jaki koniec ich czeka!
Nic poza tym!
Ale wiesz co?
W takim tempie umrę z przepracowania, zanim doczekam się zakończenia!
Załatwię ci kobiety i jedzenie.
Tylko nie ociągaj się przy sublimacji.
Tak w ogóle to są Słudzy, którzy nadają się do tworzenia replik lepiej ode mnie!
Zwykłe podróbki nie wystarczą.
Muszą przewyższyć oryginał, by móc konkurować ze skarbcem Króla Bohaterów.
Gdybym wcześniej o tym wiedział, nie żartowałbym sobie, że moje kopie są lepsze od tych prawdziwych.
Nie zrozum mnie źle.
Nie wybrałem cię ze względu na anegdotę o twojej wątpliwej autentyczności.
Po prostu uznałem, że posiadasz dostateczną moc,
by nadpisać nawet najwspanialszą legendę i faktycznie ją urzeczywistnić.
Nie rajcują mnie komplementy od facetów!
Ale powinniśmy uwzględnić tę kwestię w scenariuszu. Nada się na pogaduszki do poduszki.
A, i jak już skończysz go pisać, daj mi przeczytać.
Bardziej niż na legendach znam się na poprawianiu kiepskich scenariuszy i...
Gilgamesz, Król Bohaterów.
Ponoć jego najbardziej kłopotliwymi Widmami są bezimienny miecz oraz bezdenny skarbiec.
Stworzenie momentu słabości, nim zdąży go dobyć,
jest jedynym sposobem, by mu się przeciwstawić.
Lecz nasz przeciwnik to Dusza Bohatera.
Bez Szlachetnego Widma, ucieleśnienia wielkiego mistycyzmu, nawet go nie draśniemy.
Ale co, gdyby ludzkie ciało było w stanie wykorzystać Szlachetne Widmo przewyższające oryginał?
I co, gdyby wielu ludzi było w stanie władać tego typu Szlachetnymi Widmami?
Klan Calatin.
Tak w celtyckich mitach zwano wojowników, którzy walczyli z Cú Chulainnem.
Traktujcie ten przydomek jako swój obecny kryptonim.
Moje słowa mogą wydawać się tanie,
ale jako komisarz policji gwarantuję wam
i przysięgam jako mag!
Jesteście
sprawiedliwością.
Czego tu szukasz?
Ojoj, strasznie żeś oziębły!
Nie wolno mi cię odwiedzić bez powodu?
To nie miejsce, po którym mogą kręcić się obcy.
Co? Teraz traktujesz mnie jak obcego?
Aleś ty apodyktyczny, żółtodziobie.
„Jesteście sprawiedliwością”, tak?
To się nazywa talent aktorski!
Gdybym była jurorką w plebiscycie Złotej Maliny,
głosowałabym na ciebie w kategorii głównej roli męskiej.
To nie było tylko na pokaz.
Mówiłem prawdę.
Co? Że co?
Naprawdę ci się wydaje, że macie cokolwiek wspólnego ze sprawiedliwością?
W szczególności ty, jeden z pomysłodawców tego
wielkiego przekrętu?
Owszem.
Niewiarygodne!
Jednak poczuciem patriotyzmu bym tego nie nazwała.
Gdybyś naprawdę kochał ten kraj, nigdy nie określiłbyś tego mianem sprawiedliwości.
Być może.
Ale mam pewność, że moje działania są efektem wiary w to, co właściwe.
Chociaż
Graal może mieć co do tego inne zdanie.
Nic się nie bój!
Władca nie będzie nadzorował tej wojny.
Co?
Wojna Świętego Graala w Snowfield przeistoczy się z fałszywej w prawdziwą
i zboczy z utartej ścieżki!
A wtedy Władca nie zdoła się wtrącić!
Będziemy mogli pogwałcać jej zasady do woli,
jeśli tylko zostanie przywołany jeszcze jeden Sługa!
To niesamowite, rozumiesz?
Móc znowu odegrać się na świętej dziewicy
i obrócić ją w popiół, którym pogardzą nawet świnie!
Ale ekstra!
Po prostu wypas!
Jednak bym chciała, żeby Władca się pojawił!
Nie sądzisz, że to cudowne?
Jeśli zajdzie taka potrzeba, nie zawaham się,
ale nie uważam, by tego rodzaju czyny były godne pochwały.
Sztywniak z ciebie! Jakbyś miał kija w dupie!
Nie męczy cię to biadolenie o sprawiedliwości?
Dużo łatwiej jest udawać złoczyńcę!
Każdy problem można wtedy rozwiązać, mówiąc, że jest się złoczyńcą.
Udawać szaleńca też jest łatwiej!
Każdy problem można wtedy rozwiązać, mówiąc, że jest się szalonym.
Fakt, przecież ze sprawiedliwością można tak samo!
A, właśnie! Fałszywy Zaklinacz chciał kobiety, prawda?
Może w takim razie ja mogłabym dotrzymać mu towarzystwa?
Nie wtrącaj się w nieswoje sprawy i zjeżdżaj stąd.
Tak, tak!
Będę siedzieć cicho, póki nie nadejdzie moja kolej.
Udawaj, że pociągasz za sznurki, póki możesz,
stara wiedźmo.
Jeszcze się musiałem za tobą nabiegać!
Że też akurat ty otrzymałeś Zaklęcia Rozkazu!
Myślisz, że po jaką cholerę cię stworzyłem?!
Po jaką cholerę powiększyłem twoje magiczne obwody do granic możliwości?
Po jaką cholerę?
Jesteś katalizatorem!
Czemu nie chcesz przyjąć zaszczytu bycia katalizatorem służącym do przyzwania boga?
Zamiast tego gryziesz rękę, która cię karmi!
Żyć...
No trudno. Mam zapasowe okazy.
Najpierw musisz mi zwrócić Zaklęcia Rozkazu, a potem możesz zdychać.
Żyć... Żyć... Będę żyć!
Tyś jest
Mistrzem, który mnie przywołał?
Dziękuję.
Kontrakt został zawarty.
Niemożliwe!
To się nie dzieje naprawdę!
Zwykła bestia...
Chimera została Mistrzem?!
Chyba kpisz!
Proszę, opuść tę broń.
Mój Mistrz nie żywi wobec ciebie chęci zemsty.
Rozumiem jego mowę,
a widząc obecną sytuację,
potrafię sobie wyobrazić, jak go traktowałeś.
Jednak mój Mistrz nie pragnie twojej śmierci.
Rozumiesz, co to oznacza, prawda?
Czekaj!
Ty też chcesz zdobyć Świętego Graala, prawda?
Zamiast słuchać się tego pieprzonego kundla, połącz siły ze mną i...
Nie pozwolę, żeby to się tak skończyło!
Jeśli wypuszczę wszystkie chimery, z łatwością schwytam tego pchlarza...
Tego byśmy nie chcieli.
Mielibyśmy nie lada problem, gdybyś narobił zamieszania w miejscu publicznym.
Nie możemy sobie pozwolić, by cywile obrócili się przeciwko nam.
W końcu jesteśmy urzędnikami państwowymi.
Straszny ze mnie gaduła.
Ale nie potrafię się rozluźnić, póki mój rozmówca nie jest trupem.
Doprowadziłeś do bardzo niezręcznej sytuacji.
Nie sądziłem, że będziesz usiłował przyzwać Boską Duszę zamiast Duszy Bohatera.
Według systemu to wbrew zasadom.
Nie wiedziałeś?
Nawet wojny mają zasady.
Ale pomyśleć, że on...
Nie, równie dobrze to może być „ona”, więc na wszelki wypadek powiem „ono”.
Pomyśleć, że zjawi się tu jako Dusza Bohatera...
Jasny gwint.
Twój zwierzak przywołał coś zdumiewającego.
Ulżyło mi.
Myślałem, że cały świat został pogrzebany tak jak Uruk.
Jednak wciąż jest równie piękny, co kiedyś.
Nie wierzę!
To ty?
Nareszcie możemy dokończyć nasz pojedynek.
Zapowiada się dobra zabawa.
Aura Sługi?
Ogromna.
Ten głos...
To naprawdę ty?
Raduj się, mały kundlu!
Zdaje się, że ta wojna jest jednak godna mej niepodzielnej uwagi.
Eliksir młodości.
W tym wieku nie będzie ci potrzebny, ale zezwalam ci zachować go na przyszłość.
Tak jest!
Skoro pragniesz zostać moim wasalem,
zawczasu muszę ci wydać pewien rozkaz.
Jesteś jeszcze dzieckiem, więc zachowuj się, jak na dziecko przystało.
Póki nie poznasz twardych reguł tego świata,
wystarczy, że będziesz napawać się blaskiem swego króla.
Dołożę wszelkich starań.
Niech ci się nie wydaje, że to taki sam klucz jak ten znaleziony przez tamtego błazna.
To rodzaj namacalnego kontraktu,
który zawarłem z samym sobą.
Tiné,
udowodnij mi swą wartość.
Jeśli wynik tej dziecinnej zabawy wystarczy, by cię przytłoczyć,
wiedz, że nie jesteś godna zwać się mym poddanym.
Eo...
Wybacz, że wybudzam cię ze snu.
Jednak będziesz musiała mi towarzyszyć podczas tej biesiady.
Bez obaw, nie zamierzam zanudzać...
żadnego z was!
Mistrzu, chciałbym, byś tu na mnie poczekał.
Muszę iść.
Mógłbym go powitać tutaj,
ale skazałbym cały las na zagładę.
A poza tym nie byłbym w stanie zapewnić ci bezpieczeństwa.
Pozwolisz mi?
Dziękuję, Mistrzu.
Przysięgam, że wrócę po ciebie,
o ile moje życie nie dobiegnie końca.
Niedobrze!
Wycofujemy się stąd.
Przepływ many uległ zmianie.
Obawiam się, że cały las jest już pod jego kontrolą!
Podczas odwrotu w miarę możliwości trzymajcie się z dala od pustyni.
Poślę tam drony i chowańce!
To przecież
nie może być.
Nawet nie zdążyli się rozeznać w sytuacji.
Naprawdę chcą już zaczynać?
Coś nie tak, Mistrzu?
Wyglądasz trochę jak zabawkowy budzik, Kubo.
Ty mi kazałeś przybrać tę postać, żeby wyglądać czadowo jak szpieg, czyż nie?
Czujesz coś?
Dwa głośne szumy magicznej energii...
Przemieszczają się na wschód.
Cóż to?
Jeden z magów wysłał na pustynię chowańca w celu rozpoznania,
więc pożyczyłem chwilowo jego wzrok.
Nie ryzykujesz zbytnio?
Jeśli prześledzą twój sygnał, domyślą się, gdzie jesteśmy.
Robię, co mogę, żeby nie wpaść.
A w razie czego po prostu przeproszę!
Odnoszę dziwne wrażenie, że po zabiciu człowieka mówiłbyś to samo.
W mieście wykryto mnóstwo drobnych sygnałów magicznej energii.
Podejrzewam, że wszyscy przybyli magowie wysłali na pustynię swoje chowańce.
Co z tożsamością piątego Sługi?
Nie mamy jeszcze całkowitej pewności, ale wywiad donosi,
że jest nim Enkidu.
Eo!
Niech niesie się twa pieśń!
Jestem rad,
że znów mam okazję
sprawdzić się przeciwko tobie.
A mówiąc we współczesnym języku...
Zamierzam dać czadu,
Gil!
Opowiem ci o początkach.
Niebo i ziemia rozeszły się, nicość pozdrowiła stworzenie,
a moje ostrze rozerwało świat na strzępy!
Moździerzu gwiazd,
niebiańskie piekło kończy się w przeddzień stworzenia.
Rozbudzę tchnienie planety,
ponieważ kroczę wraz z ludzkością.
Dlatego też...
Enuma...
...Elisz!
Co to było?
Błyskawica!
Przepraszam!
Błyskawica!
Boję się!
Odetchnąłem z ulgą.
Przez chwilę zdumiała mnie twa nostalgiczna postać,
ale to, co w środku, pozostało bez zmian.
Że też kłopotałeś się, by powitać mnie na pustyni...
Tylko ty jesteś na tyle głupi,
by bardziej troszczyć się o las niż zapewnienie mi ciepłego przyjęcia.
Choć okolica wydaje się opustoszała, z pewnością kryją się tutaj jakieś gryzonie czy insekty.
Czyżbyś w końcu dojrzał na tyle, by dyskryminować między formami życia?
Nie mam do tego prawa.
Jestem narzędziem i tylko od mojego Mistrza zależy, jak ze mnie skorzysta.
Jednak tę decyzję podjąłem sam.
Pustynia powinna żywić urazę wyłącznie do mnie.
Wciąż wygadujesz te bzdury?
Nawet po śmierci nic się nie zmieniłeś.
Powiedział człowiek, który jeszcze za życia przeistoczył się w tyrana.
Słusznie prawisz.
Gdyby młody ja zobaczył, kim się stałem,
zakończyłby swój żywot.
Jesteś pewien?
Jeśli za młodu byłeś taki, jak opisywała cię Shamhat,
z pewnością postanowiłbyś żyć dalej
dla dobra mieszkańców Uruk.
Zbliża się jakaś odrażająca istota.
Coś w rodzaju mojego naturalnego wroga.
Klątwa śmierci...
Zatraciłem się w uciesze do tego stopnia,
że niemal zapomniałem o rabusiach, którzy chcą położyć łapska na moich skarbach.
Mnie również postrzegasz jako rabusia?
Przecież Święty Graal ci niepotrzebny.
Gdybyś zechciał, sam mógłbyś się stać nieco ograniczonym spełniaczem życzeń.
Mam jednak obowiązek chronić swego Mistrza.
Nie mogę dać się trafić i zniknąć z powodu jakiegoś intruza.
Dlatego zamierzam stąd uciec.
W takim razie wznówmy naszą biesiadę, gdy już pozbędziemy się buntowników.
Tak nie przystoi, Gil.
Król nie powinien pokazywać przygnębionej miny.
Masz czelność mnie pouczać, jak zachowuje się król, mimo że sam bierzesz nogi za pas?
Choć potrafisz przybrać dowolną postać, doprawdy nic się nie zmieniłeś.
Oto ostatni atak tego wieczoru!
Potraktuj go jako gwarancję ponownego spotkania!
Taki miałem zamiar.
Cudownie!
To przekracza wszelkie wyobrażenia!
Moc zdolna zmiażdżyć mojego Sługę!
Ekstra!
A więc to jest
Wojna Świętego Graala.
Zapraszamy na Discorda discord.gg/szisza
Ta oś się nie zgadza,
a ta linia została unicestwiona.
O, ten wycinek jest całkiem...
Nie, najgorszy z możliwych.
Przebudzi się wielki pająk.
Jak byśmy nie próbowali się z tym uporać,
nie skończy się to dobrze dla Stowarzyszenia.
Jednak to niewystarczający powód, bym się wtrącał.
Znaleźliśmy się w impasie.
Co o tym sądzisz?
Proszę wybaczyć. A więc mnie zauważyłeś.
Uważasz mnie za starca, który lubi gadać do siebie?
Czego chcesz?
Niestety mam teraz ręce pełne roboty.
I właśnie dlatego tu jestem.
Co?
Jeśli zamierzasz wziąć pod obserwację jeden incydent ze Snowfield,
nie wybieraj maga.
Lepiej wybrać świat w oparciu o intruza.
Czyli ta dziewczyna powinna być główną bohaterką?
Tak.
Ale lepiej, żebyś się pochopnie nie wtrącał,
bo inaczej przyszłość tego świata może zostać przesądzona.
Rozumiem.
On z pewnością wziąłby to pod uwagę.
Zatem pozostanę osobą postronną w stosunku do tej Wojny Świętego Graala.
Dobrze.
Czy jej wszechświat okaże się protokołem, a może wręcz przeciwnie?
Przekonajmy się na własne oczy, zachowując dozę antycypacji.
Rzeknij.
Tyś jest mym Mistrzem?
Nie.
Już nigdy nie będę tańczyć,
jak mi zagracie!